ചൂടാവാതെ ഉത്തമാ, നിങ്ങളടിച്ചില്ലേല് വേണ്ട ഞങ്ങളടിച്ചോളാം. ഒരു ആതിഥ്യ മര്യാദക്ക് ചോദിച്ചു എന്ന് മാത്രം എന്ന് ഞാന് പറഞ്ഞു. എന്തൂറ്റാ പറഞ്ഞേ താന്? ആതിഥ്യ മര്യാദാന്നോ?
മ്മള്, ഈ കോന്നിലം പാടത്ത്യാ ഗഡികളെ, ങ്ങള് വന്നത് പൊറത്തൂന്നും. അപ്പോ പിന്നെ ഞാനല്ലെ ആതിഥ്യ മര്യാദ കാണിക്കണ്ടത്?
സംസാരത്തിലുള്ള പൊരുത്തമില്ലായ്മയും, ചില സമയത്തെ നോട്ടവും, ഭാവവും എല്ലാം കണ്ടതില് നിന്ന് ചെറുതായെങ്കിലും ഒരു വശപിശക് ഫീല് ചെയ്തതിനായിരുന്നതിനാല് ബാബു സ്വകാര്യമായിട്ടെന്നോട് പറഞ്ഞു, ഇത് വെറും കുരിശല്ലാന്നാ തോന്നണെ, പൊന്കുരിശാ. ഒന്നുകില് അല്പം ലൂസ്, അല്ലെങ്കില്, കഞ്ചാവ്.
വിട്ടുപിടിഷ്ടാ, നമ്മക്കൊരു കമ്പനിയായല്ലോ. മാത്രമല്ല വിളക്കും കിട്ടി. മ്മക്ക്, ഒന്നും കൂടി നീന്തി മറിയാം എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാനും, തണുപ്പനും വസ്ത്രം മാറ്റി വെള്ളത്തിലേക്കിറങ്ങി. ബാബുവും, ഫസലുവും, ഉത്തമനുമായി സംസാരം തുടര്ന്നു.
ഒഴുകി വരുന്ന വെള്ളത്തിനപ്പോഴും ചെറിയ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു എന്നത് തന്നെ ഞങ്ങളെ അത്ഭുതപെടുത്തി. ഞങ്ങള് രണ്ടു പേരും ഇക്കരെയും, അക്കരെയുമായി ബണ്ടിന്റെ ഇടയിലൂടൊഴുകുന്ന വെള്ളത്തില് നീന്തിയും, നടന്നും രസിച്ചു. ഇടക്കിടെ കരക്ക് കയറി, റീ ചാര്ജ് ചെയ്ത് തിരികെ വെള്ളത്തിലേക്ക് ചാടി. വീണ്ടും ഒഴുക്കില് നടന്നും, കിടന്നും, നീന്തിയും ഞങ്ങള് അര്മാദം തുടര്ന്നു.
സ്ലാബിന്നടിയിലൂടെ കൈവരിയില് പിടിച്ച് അക്കരെ നടന്ന്, ഷെഡിന്നു മുന്പിലുള്ള നിലയില്ലാത്ത പാടത്തേക്ക് ചാടി നീന്തിയ തണുപ്പന്റെ കുറുമാനെ വേഗം ഒന്നിങ്ങോട്ട് വായോ എന്ന ഉച്ചത്തിലുള്ള വിളി കേട്ടതും, ഇക്കരെ ആഴമില്ലാത്ത പുല്ല് പടര്ന്ന് വളര്ന്ന് നില്ക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് നീന്തുകയായിരുന്ന ഞാന് പരമാവധി വേഗത്തില് നീന്തി, സ്ലാബില് പിടിച്ച് ഷെഡിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോള് ഷെഡിന്നു മുന്പില് കോണ്ക്രീറ്റ് തുടങ്ങുന്ന സ്ഥലത്ത് പിടിച്ച് തല മാത്രം വെള്ളത്തിനു വെളിയിലായി തണുപ്പന് നിന്ന് കിതക്കുന്നു.
അവന്റെ മുഖഭാവം വ്യക്തമല്ലെങ്കിലും അവന് കിതക്കുന്ന ശബ്ദം എനിക്ക് വ്യക്തമായി കേള്ക്കാമായിരുന്നു. അതേ സമയം ഒരു സ്പീക്കര് ഫോണ് ചെവിയില് വെച്ച് കേള്ക്കുന്ന അതേ ശബ്ദത്തില്!
എന്താ തണുപ്പാ എന്ത് പറ്റി?
കുറുമാനെ, ഒന്നും പറയണ്ട, ഞാന് ഈ ഷെഡിന്റെ അപ്പുറത്ത് പതിവുപോലെ ചാടി നീന്തുമ്പോള് തണുപ്പാ, തണുപ്പാ എന്ന് ആരോ വിളിച്ചു. ഞാന് കരുതി ബാബുവോ, ഫസലുവോ മറ്റോ ആയിരിക്കുമെന്ന്. അതിനാല് ഞാന് നീന്തി ഷെഡിന്റെ മുന്പില് എത്തി. അപ്പോ വീണ്ടും വിളി തണുപ്പാ, തണുപ്പാന്ന്. അതും ഷെഡിന്റെ ഉള്ളില് നിന്നും.!! ആ ശബ്ദം ഫസലുവിന്റേം, ബാബുവിന്റേം, ഒന്നുമായിരുന്നില്ല ഒരു വേറിട്ട ശബ്ദം അതും ഷെഡിന്റെ ഉള്ളില് നിന്ന്.
എന്ത് പറയാനാ കുറുമാനെ എന്റെ ജീവന് പാതി പോയെങ്കിലും ഞാന് ഷെഡിലേക്കൊന്ന് വെറുതെ നോക്കിയപ്പോള് പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഷെഡില് നല്ല വെളിച്ചം! ഷെഡിന്റെ ഉള്ളില് ആരുമില്ല താനും!! തൊട്ട് മുകളിലല്ലെ അവര് ഇരിക്കുന്നതെന്നോര്ത്ത്. ഫസലുവിനേം, ബാബുവിനേം ഞാന് കുറേ വിളിച്ചു, പക്ഷെ അവരാരും വിളി കേട്ടില്ല. അപ്പോഴാ ഞാന് കുറുമാനെ വിളിച്ചത്.
എന്നെ ഒന്ന് പിടിച്ച് കയറ്റ് കുറുമാനെ. തണുപ്പന് വലത് കൈ നീട്ടി.
പണ്ടാരം. ഞാന് ഒഴുക്കുള്ള വെള്ളത്തില് ഒഴുകിപോകാതെ കൈവരിയില് പിടിച്ച് നില്ക്കുന്നു. അവനാണേല് ഷെഡിനു മുന്പിലെ നിലയില്ലാത്ത കുഴിയില് സ്ലാബിനു കീഴെ കോണ്ക്രീറ്റ് ഇട്ടതില് പിടിച്ച് കിടക്കുന്നു. എനിക്കാണേല് തൊട്ടപ്പുറത്ത് മുകളില് ഇരുന്ന് ഇതൊന്നുമറിയാതെ സംസാരിക്കുന്ന ബാബുവിനേയും, ഫസലുവിനേയും, ഉത്തമനേയും കാണാം. ഞാന് ഷെഡിലേക്കൊന്നു നോക്കി. മൊത്തം ഇരുട്ട് തന്നെ.
കോണ്ക്രീറ്റ് ചുമരിന്റെ വക്കില് പിടിച്ച് ഞാന് മെല്ലെ കുനിഞ്ഞ് എന്റെ വലത് കൈ നീട്ടി. തണുപ്പന് എന്റെ കയ്യില് പിടിച്ചപ്പോള്, ഐസ്സുംകട്ടയില് കയ്യ് വെച്ച പ്രതീതി എങ്കിലും സര്വ്വ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് ഞാനവനെ വലിച്ചുയര്ത്താന് ശ്രമിച്ചപ്പോള്, തണുപ്പന് നിസ്സാരമായി പൂമൊട്ടിന്റെ ലാഘവത്തോടെ എന്നെ പിടിച്ച് വെള്ളത്തിലേക്കിട്ടു.
നിലയില്ലാത്ത കുഴിയാണ് അവിടെ. അടിയിലേക്ക് മുങ്ങി ശ്വാസമെടുത്ത് ഞാന് വെള്ളത്തിനുമുകളില് ഉയര്ന്നപ്പോള് തണുപ്പനും ഒപ്പം ഉയര്ന്നു.
എന്താ കുറുമാനേ പേടിച്ചോ? ഞാന് തമാശക്ക് ചെയ്തതല്ലെ?
മോന്തേമ്മെ ഒരു കീറ് കീറാന് തോന്നിയെങ്കിലും സംയമനം പാലിച്ച് ഞാന് പറഞ്ഞു, ഏയ് പേടിച്ചില്ല. ഇതൊക്കെ ഒരു രസമല്ലെ ഗഡീ . എന്തായാലും ഞാന് ഇനി നീന്തുന്നില്ല, കയറുകയാണ്.
ഉം താന് കയറ്, ഞാനിപ്പോഴൊന്നും കയറുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് അവന് വീണ്ടും വെള്ളത്തിലോട്ടിറങ്ങി നീന്താന് തുടങ്ങി, n അതും ഷെഡിന്റെ മുന്പില്!
കൈകള് രണ്ടും മുകളിലെ വരിപ്പാതയില് ഊന്നി ബലം കൊടുത്ത് കരയിലേക്ക് പൊങ്ങാന് നേരം ഞാന് വെറുതെ ഷെഡിലേക്കൊന്ന് നോക്കി. ഒന്നല്ല, രണ്ട് ,പാട്ട വിളക്ക് ഷെഡില് കൂട്ടിയിട്ട ചാക്ക് കെട്ടുകള്ക്ക് മുകളിലിരുന്നെരിയുന്നു!
മുന്നിലോട്ട് നോക്കിയപ്പോഴോ, തണുപ്പനും, ബാബുവും, ഫസലുവും, ഉത്തമനുമെല്ലാമിരുന്ന് സംസാരിക്കുന്നു!!
